niet alleen God kan werelden scheppen :
de ontzettende gevolgen van de val van Eden

 

Wij worden dag na dag gehersenspoeld

We noemden al hoe de ziel dag na dag verdoofd wordt door de abstractie van ons verstand :
het huidige beeld dat wij hebben van “een kleine planeet , zwervend door een onmetelijk leeg
en koud universum” is slechts een projectie van ons verstand , welke dat beeld als zijnde
“de werkelijkheid” vervolgens doorgeeft aan onze eigen ziel .

De situatie is dat de heerser van deze wereld , samen met zijn ontworpen moderne bewustzijn
en geholpen door zijn aangestelde menselijke vazallen van deze wereld samenspannen tegen
onze ziel : om zo een suggestief Web te spinnen “hoe echt onze aardse realiteit wel niet is” .
Dit mag U overdreven schijnen , maar de Boze is een uitstekend psycholoog , en weet heel
goed dat oneindige herhaling de kracht is van zijn reclame .
De ziel wordt gebombardeerd met (al dan niet echte) maanlandingen en (“wetenschappelijke”)
beelden en nieuws over dat eindeloze koude onpersoonlijke heelal — en steeds meer zielen
falen om het gecreëerde beeld van deze werkelijkheid te verenigen met het verstandelijke (!)
beeld dat ze over God hebben .
 

De hiëroglyfen voegen daar nog een dimensie aan toe : verklarend dat een categorie geesten
dag en nacht met ons verstand communiceert om zo te zorgen dat wij goed vast blijven houden
aan het beeld van onze huidige werkelijkheid — maar als het beeld welke zij gecreëerd hebben ;
vergelijk het “moderne bewustzijn” in Introductie .
Dit communiceren verloopt via een construct in ons lichaam genaamd “het Ik of Zelf” ,
door hen ontworpen als de executeur en “beschermer” van onze ziel — waar natuurlijk God die
beschermer zou moeten zijn , en origineel ook was . De glyph voor dit Zelf is TCHES , en kan
worden begrepen als “de slang voor de Adam-ziel” ; dus onze zogenaamde eigen verstandelijke
“overwegingen” zijn per definitie al vertroebeld .

 

Het land van de zondaren , vóor Eden

Het boek Job beschrijft hoe God in de andere Werkelijkheid het land Eden maakte :
eerst “keerde Ik het land van de zondaren volledig (dimensionaal-) binnenste-buiten zodat de
zondaren eraf vielen” (hR) ; daarna scheidde Hij de zeeën , als hun dualistische dimensie ,
om in het midden het land Eden te creëren .

Alleen al déze zin is al explosief : er was dus al een land dat door anderen gemaakt was !
De situatie was niet dat God ooit een land had gemaakt maar haar inwoners nu Corrupt waren
geworden : dit land was definitief niet door God gecreëerd (zie verderop) . Job geeft als naam
van dat land “Rahab”, een term welke in de lexicons wordt geduid als “een soort zeemonster” ;
maar de context van het verhaal gaat wel degelijk over een land in een situatie vóor Eden ,
en de Hebreeuwse negatieve wortel -ra laat bepaalde connecties zien .

Genesis 1 noemt het land van de zondaren niet , maar beschrijft “het land woest en doods ,
en duisternis lag over de oervloed” (niet onze vertaling ; hR) . God maakt per definitie niets dat
“doods en woest” is , ook niet als tussenfase — dus dit behoorde een andere dimensie toe :
namelijk van “de Dualistische dimensie van goed en kwaad” van de zondaren .
Vergelijk voor het begrip Dualisme het oosterse Tao symbool ; en het karakter van ditzelfde
Dualisme komt later terug bij die specifieke “boom van de kennis van goed en kwaad” .
We zagen dat Eden begrepen mag worden als een interventie ín hun dualistische Werkelijkheid ,
en Henoch beschrijft hetzelfde thema : van deze Dualistische dimensie noemt hij de noordelijke
helft “Behemoth” en de zuidelijke helft daarvan “Leviathan” : als de complementaire aspecten
van het gecorrumpeerde concept “mannelijk en vrouwelijk” .

In hetzelfde twistgesprek met Job vertelt God hoe Hij “tussen de zeeën een poort maakte in het
Zuiden , en een in het Noorden verzegeld met een balk , en in dit zo ontstane tussengebied
het land Eden maakte” (hR) ; en doordat Eden nu heerste “in het midden” was de kracht van hun
Dualistische dimensie gebroken .
Zo compleet gebroken , dat een Sumerisch tablet beschrijft hoe “de zonen van de goden huilden
omdat ze geen plek hadden om zich te verbergen voor het stralende licht van hem (Adam) ,
en hun goden smeekten om iets te doen” (hR) ; we zagen al dat deze zonen de aap-mensen
waren die later hun goden opriepen om lichamen voor hen te maken .
De tabletten vertellen hoe “de goden in paniek bijeen kwamen en hun kampioen Ninurta opdracht
gaven om Eden te vernietigen” ; daarna volgt een vreemde omschrijving van deze vernietiging ,
namelijk “en de noordenwind blies in de buik van Tiamat (Eden) om haar zo te breken”.
Alweer dit noorden : als de realm van Behemoth , die zich weer wil herenigen met zijn zuidelijke
complement Leviathan om op deze manier hun dualistische dimensie te herstellen .
Henoch beschrijft eenzelfde : dat “vanwege de val van Eden , Behemoth en Leviathan zich weer
zullen gaan vermengen” ; en hij noemt Behemoth zelfs als de instigator daarvan (Engels: agent) .

De link van “zondaren” naar “gevallen engelen” naar “een pratende slang” is snel gelegd ;
en het blijkt uit de wortels van de gebruikte woorden dat “het aanraken” het hoofdpunt was van
het verhaal over de boom van de kennis van goed en kwaad — vandaar dat Eva daar toevoegt
“noch hem aanraken”. Deze wortel is dezelfde als de cluster “slang” en wordt ook gebruikt voor
het al eerder genoemde thema in Hosea van het onrein worden van de ziel-uit-Adam wanneer
ze met dit lichaam in contact komt .
Dit thema “aanraken” lijkt dus indirect in verband te staan met een bepaalde wils-beslissing :
op dezelfde manier zoals Eva en de boom , raakte ook de zieke vrouw Christus aan waarna Hij
de reden gaf “omdat er kracht van Mij uitging” . We noemen hier het aspect “aanraken” omdat
we verwachten dat de oproep om terug te keren naar Eden eenzelfde effect bevat :
namelijk als een wils-beslissing van ons om de andere Werkelijkheid aan te raken — waardoor ze
zichtbaar zal gaan worden . Dit mag de reden zijn waarom God die andere Werkelijkheid zo
uitvoerig heeft beschreven : om haar aan te kunnen raken !
 

Op een bepaalde manier is een Eden-aspect in de Dualistische dimensie corrupt geworden :
waarschijnlijk doordat de gevallen engelen een bepaald aspect met zichzelf meenamen .
Dit aspect komt herhaaldelijk terug in de Profeten , en is gerelateerd aan een soort “wit”,
als een soort essentie of een kwaliteit van dimensionaal licht .
Deze essentie kwam weer in de goede verhouding te staan tijdens het Paradijs , en God noemt
dit witte licht zelfs “de goedige koning” (hR) tijdens Eden — maar diezelfde koning is weer corrupt
geworden omdat hij nu de andere Werkelijkheid van de Boze dient .
Henoch vertelt hoe hun dimensie zich met dit licht (of essentie) heeft opgefleurd en aangekleed ,
en in de Schrift wordt het “wit kalken van muren” dan ook als negatief gesteld ; dit laatste mag
ook gerelateerd zijn aan Christus’ opmerking over “witgepleisterde graven”.
Het thema “wit” keert voortdurend terug : als het woud van de Libanon ; Laban ; het begrip
“gespikkeld” als vermenging , en als bijvoorbeeld de zonen van de reus Anak , welks namen alle
gerelateerd zijn aan het aspect “wit” .

 

In de andere Werkelijkheid is de Dualistische dimensie de omgedraaide van Eden’s

Paulus noemt ergens hoe wij zien “als door een spiegel” , en dat is een uitstekend voorbeeld :
maar dan wel een spiegel welke Uw beeld op-de-kop aan U terug reflecteert . De Egyptenaren
stelden de oostelijke richting gelijk aan “links” en de westelijke aan “rechts” ; dus bijna letterlijk
als de omgedraaide persoon in de spiegel .
Naast dit thema Inversie bestaat er nóg een belangrijk thema , waarvoor we geen term kennen
maar moeten omschrijven als  “dimensionaal-binnenste-buiten keren” : we hebben dus niet
alleen te maken met omkeren (inversie) , maar ook met “binnenste-buiten keren” .
Anders gezegd — de Werkelijkheid van God “zit niet in dezelfde ruimte” als hun Dualistische
Werkelijkheid ; maar beiden sluiten elkaar uit : immers , alles dat God is of betreft , kan niet de
Werkelijkheid van de Boze zijn (en vergelijk hierbij het “aanraken”) .

Het thema “dimensie” is voor ons zielen moeilijk te begrijpen maar belangrijk voor de context :
misschien is een voorbeeld om “een T-shirt met bedrukte tekst binnenste-buiten te keren” —
de voormalige “inhoud” zit nu niet meer aan de binnenkant , maar tegelijkertijd is ook de
bedrukte tekst vervormd . Op een soortgelijke manier is de andere Werkelijkheid van de Boze
deze “vervormde binnenste-buiten kant” ; maar hij parasiteert nog steeds óp het T-shirt ,
welke immers niet van hem is .
In het Oude Testament wordt dit thema gerepresenteerd door de opzet van de Tabernakel .
Zoals Abraham en alle andere zielen bepaalde gevolgen moesten annuleren door middel van
gebeurtenissen in hun levens , zo vertegenwoordigt de hele opzet van de Tabernakel een
herstelling van de constructen van Eden .
Analoog aan het voorbeeld met het T-shirt wordt de scheiding tussen de twee Werkelijkheden
uitgebeeld door “dimensionale gordijnen” (Engels: veil) , als de gordijnen en dekkleden van
de Tabernakel . De binnenste gordijnen waren prachtig : wit linnen versierd met patronen van
rood en blauw ; en de serie dekkleden óver de Tabernakel waren gemaakt van verschillende
soorten dierenhuiden ; ieder kleed een ander aspect vertegenwoordigend .
God beschrijft in de Profeten hoe tijdens de invasie van Eden Kir en Elam door deze gordijnen
heen braken ; de context laat zien dat zij daarna de laatsten omgedraaid om zichzelf wikkelden .
Dat zou betekenen dat om de tabernakel van de Boze in het noorden het witte linnen gordijn
aan zijn buitenste kant zit , en het dekkleed van geitenhuid aan de binnenkant .
De Boze kan zich zo hullen in een mantel van Eden-aspecten (het linnen gordijn) , terwijl dat
hem niet kan deren omdat zijn zwarte karakter beschermd is door het dekkleed van geitenhuid .
Dit laatste is ook precies de opzet van het graf van Tutãnkhámen : in de tombe vonden de
archeologen een serie houten fraai bewerkte schrijnen welke in elkaar waren geplaatst ,
en de kleinste binnenste schrijn bevatte zijn granieten sarcofaag .
Tussen de grootste schrijn en de volgende kleinere troffen ze zelfs een half-vergaan linnen
soort “net” aan , rijk versierd met borduursel : zoals het linnen gordijn van de Tabernakel !

Daarom zegt God tegen de tabernakel van de Boze in het noorden welke zich op deze manier
dimensionaal heeft aangekleed ,”Ik zal het gordijn van u weghalen en iedereen (op aarde, sic)
zal uw lelijkheid zien” (hR) .
Met ditzelfde thema van een binnenste-buiten gekeerde dimensie mag ook begrepen worden
hoe Adam en Eva uit het paradijs gezet werden , want de toegang werd bewaakt door cherubim
en “de vlam van het zichzelf binnenste-buiten kerende zwaard” (hR) ; hier is het gebruikte woord
(-haphak ; draaien, omdraaien , transformatie) dezelfde term als bij het omkeren van het land
van de zondaren .

Beide Rg-Veda en hiëroglyfen kennen de begrippen “dimensionale achtergrond en -voorgrond” ,
waar de Werkelijkheid van Eden zich nu in hun “dimensionale achtergrond” bevindt ; terwijl
“het morgenlicht van hun Werkelijkheid” geschetst is als hun “dimensionale voorgrond” (H’AT) ;
op deze manier is de Nacht van Eden de dag van de Dualistische dimensie geworden .
In de Profeten wordt beschreven hoe deze situatie teruggedraaid zal worden , en dat het eerste
“Eden-morgenlicht” weer zal verschijnen , bijna als een herhaling van Genesis 1 ; waar staat dat
“het avond werd en morgen werd : de eerste dag”.
Het is dus ook niet zo vreemd dat wij de andere Werkelijkheid niet kunnen zien op dit moment .
De wetenschap heeft theoretische modellen over 10 bestaande dimensies (dit thema is trouwens
puur on-wetenschappelijk , maar het Ik kan prima leven met totaal onverenigbare zaken) ,
maar deze zijn alle lineair en hebben geen weet van bovengenoemde thema’s .
Ook moeten we nog het aspect “wijdheid” noemen : alles in de werkelijkheid van deze Aarde is
als het ware “gekrompen” in vergelijking  tot de ruimtelijkheid bestaand als andere Werkelijkheid .

 

Sheol en de draak in het noorderland

De oude Egyptenaren waren bekend met meerdere landen in de dualistische Werkelijkheid ;
een daarvan als het land van Tyrus , dichter bij Eden gepositioneerd ; en een iets noordelijker
gelegen gebied welke zij omschreven als “het veld van rieten”.
Voor ons zijn “gebieden boven elkaar” wat vreemd ; maar het mag te vergelijken zijn met hoe
wij van veraf de contouren van een gebouw kunnen zien , en het gebouw steeds duidelijker
zichtbaar wordt naarmate wij er naartoe lopen : dimensionaal begrepen kunnen dus blijkbaar
meerdere landen of gebieden bestaan , ieder met een bepaald karakter (vergelijk ook de Eden
vallei van de vorige pagina) .

In een hoofdstuk adresseert God Egypte , als het gebied van “de draak , liggend tussen zijn
wateren , zeggend “de rivier heb ik gemaakt — ze is van mij” (hR) ; en op een andere plaats
in dezelfde context over “de banier met kleuren van blauw en scharlaken” .
De hiëroglyfen handelen vaak over een “veld van rieten” , en laten illustraties zien van kanalen 
welke vruchtbare velden doorsnijden : de omschrijvingen van dit gebied vertellen dat het een
gekopieerde versie van Eden’s paradijs is , gemaakt met gestolen aspecten van Eden ;
zoals kleurige muurschilderingen in de tombes van de Pharao’s die aspecten laten zien als een
schatkamer van fruit in het zuiden , welke getransporteerd worden naar hun veld in het noorden .

Stap voor stap reconstruerend hebben we het hier dus over hetzelfde gebied ; voor te stellen
als een gebied in “een grote niet-opgestegen heteluchtballon boven Tyrus hangend” .
Deze heteluchtballon is dan “de vlag” van Tyrus , en de stof van die ballon is dezelfde stof
als het met blauw en rood stiksel versierde witte linnen ; nu omgedraaid in het noorden !
Binnen deze heteluchtballon is dus dat gebied van de draak , en “de rivier” waar hij op doelt is
een soort van “voeding” welke hij voor zichzelf heeft gemaakt — zoals de stroom warme lucht
een ballon voedt — als het parasiteren op de dimensie van Eden .
De réden dat de draak kan blijven vampieren op Eden is omdat hij haar noordelijke poort bezet
houdt (zie Job , hiervoor) ; en door die poort stroomt de “warme lucht” naar het noorden ;
en vergelijk hoe door diezelfde poort de noordenwind in de buik van Tiamat blies .

De draak heeft dus een constructie gemaakt zodat  “een rivier van warme lucht uit Eden”
naar het noorden stroomt om zijn gebied constant te voeden met aspecten van Eden :
daarom is de oproep  “wie van jullie sluit de deur [in de poort] ?” onderdeel van het Report .
Al in Genesis 49 noemt Jakob dit attribuut van Judah met de zin “jongen , maak de grote reis
en zoek de poort , en vlei jezelf als een jonge leeuw daarin neer” (hR) ; want pas wanneer
zielen-uit-Adam de poort weer beheren , is het vampieren van de draak op Eden afgelopen .
Zoek de poort : door het begrijpen van de andere Werkelijkheid .

Het voorbeeld van de heteluchtballon wordt ook beschreven in het boek Daniël , en daar als
“de vier hoorns welke naar de vier windstreken groeiden” , ongeveer zoals de ribben van die
heteluchtballon : hiëroglyfen vertellen over “het land (deze aarde) aan de top van uw
westelijke hoorn”, alle vier de hoorns [AB] beschrijvend .
Een hoofdstuk van het boek Job vergelijkt deze ballon met het monster Leviathan : om aan te geven hoe sterk hun vesting is , zegt God “de schubben zijn zo solide op elkaar gesloten ,
dat geen pijl erdoor kan dringen” ; we zagen al hoe Behemoth en Leviathan zich weer met
elkaar vermengd hadden in het tussengebied .
Het boek Henoch beschrijft deze ballon als “een huis in de hemel gebouwd van kristal ,
haar muren omringd door tongen van vuur , en haar poort een laaiend vuur : het plafond was
het pad van de sterren — maar er was geen leven in dat huis” . Let op de genoemde poort :
maar we zijn nu zover dat de ballon ook “ons zonnestelsel” omvat !
En in of net onder dit zonnestelsel bevindt zich dit “veld van rieten” met haar kanalen .

Ook de Rg-Veda beschrijft dit laatste gebied en noemt het -Svar , “de abode van de goden” ;
zelfs Plato is daar geweest : in zijn boeken Phaedo en de Republiek beschrijft hij deze regio
uitvoerig , en noemt bijvoorbeeld hoe “alle kleuren op deze aarde niets zijn vergeleken met
de kleuren van dat land” (hR) , steeds duidelijk het verschil aangevend tussen dat land en
deze aarde — en vergelijk hoe God de veelkleurige banier met scharlaken en rood noemt ! ;
bovendien zagen we al hoe Tyrus handelt in “edelstenen”, als aspecten van licht .
Plato beschrijft ook de hel “Tartarus” (Eden) in het zuiden ; en zelfs “rivieren welke van daar
naar het noorden vloeien” (hR) , vergelijk wat de draak claimde . Ook noemt hij deze Aarde :
deze bevindt zich “ergens in de krochten aan de rand van dit land (hR)”, dus ergens tegen
de zijkant van de heteluchtballon aan .
Het bizarre is niet dat deze uitspraken bijna (expres?) verborgen staan tussen het eindeloze
bloemrijke geteut , maar het werkelijk bizarre is natuurlijk dat de “moderne wetenschap”
welke alleen maar deze werkelijkheid accepteert , haar stichter ziet als dezelfde Plato
die uitgebreid over de andere Werkelijkheid schrijft !
Vergelijk ook hoe en waarom ons moderne bewustzijn geïntroduceerd werd .

Dat wij nu ook van dat gebied weten kan ons helpen onszelf te wapenen tegen valse leer :
een korte zoektocht op internet levert bijvoorbeeld een grote hoeveelheid krantenartikelen ,
video’s en boeken op van personen claimend “in de Hemel” te zijn geweest ; daarmee veel
onrust in de christelijke wereld veroorzakend .
Natuurlijk is het mogelijk dat personen daar waren (vergelijk de apostel Paulus) , maar het
grootste gedeelte van de genoemde boeken en artikelen gaat over een ander gebied :
de volstrekt abstracte en onpersoonlijke beschrijvingen van plaatsen en goden verraden
altijd dat de persoon maximaal hun veld van rieten heeft gezien , als de kopie van Eden .
 

b) Sheol als begrip

Dát zielen zoals de Pharao’s en Plato deze gebieden bezochten , bewijst de Schrift in een
hoofdstuk waar ze deze zielen beschuldigt van “een verbond te hebben gesloten met Sheol”,
deze laatste “het verborgen gebied en de schuilplaats” (hR) noemend .
Sheol mag zijn gebruikt als een verzamelnaam voor “het hele vijandelijke tussengebied” :
de wortel van de term is dezelfde als Saul (Shaul) , de ultieme tegenpool van David ;
en waar David staat voor “de heerschappij van Eden” mag Saul de heerschappij van hun
tussengebied vertegenwoordigen .
 

c) de wereldboom 

Voor de volledigheid noemen we ook nog het concept “wereldboom” :
God beschrijft in de Profeten een ceder welke zo hoog groeide , dat dit de jaloezie opwekte van
alle andere bomen “in het land Eden , beneden” (lees : het zuiden) . Er wordt vertelt dat deze
ceder zich voedt met de wateren van Eden , en door zijn trotse hoger worden heeft deze ceder
ook “een woud” naar het noorden gebracht welke “Libanon” wordt genoemd ; gerelateerd aan
het eerder genoemde thema “wit” :
maar deze trotse boom zal worden omgehakt , en het woud zal terugkeren naar Eden .
Waar God deze ceder verbindt met een thema “groeikracht”, is deze ceder op een of andere
manier nu in het bezit van de Boze die de groeikracht ervan heeft gecorrumpeerd , vergroot .
De hiëroglyfen kennen de ceder ook (ÃSH) en linken het aan “de wilskracht van hun dimensie” ;
en waarschijnlijk zijn groeikracht en wilskracht hier gekoppeld .
Ook de oude Scandinavische cultuur gebruikte het begrip “wereldboom” : het land dat door
deze boom gedragen wordt is echter niet “deze Aarde” , maar het veld van rieten .
 

Het boek Openbaring en de 200 miljoen koningen uit het oosten 

Nu wordt ook duidelijk dat veel gebeurtenissen beschreven in Openbaring handelen over de
implosie van al deze gebieden in de Werkelijkheid van de Boze ; met als gevolg dat miljoenen
sterke geesten naar deze aarde zullen oversteken wanneer hun gebieden vernietigd worden .
De laatsten bevinden zich immers ten oosten van deze Aarde ; en het opdrogen van de rivier
de Eufraat betekent dat de dimensionale grens tussen hun gebieden en deze aarde verdwijnt ,
opgeheven wordt (als dezelfde reden waarom wij nu hun land niet kunnen zien) .
Dit opheffen van de dimensionale grens gaat grote gevolgen hebben voor het bewustzijn van
alle zielen op deze Aarde : de Profeten beschrijven de horror welke dit teweeg zal brengen ,
daarom is die beschrijving steeds verbonden aan de oproep “ontsnap het !”.

Het begrip dimensionale grens is ook belangrijk voor ons als bevestiging : hoewel de andere
Werkelijkheid op dit moment nog voor ons verborgen is , is ze dus niet onwaar ;
en dit maakt de oproep aan ons om terug te keren naar Eden steeds minder ingewikkeld .
Als resultáat van dat laatste zal de vijandige Werkelijkheid zich dus tonen in deze werkelijkheid ;
zeer waarschijnlijk door “een gruwel der verwoesting” te tonen aan de zielen op deze aarde .
Deze gruwel wordt direct verbonden aan een thema in Daniël en ook aan “een tijd zoals er niet
geweest is vanaf het begin van deze wereld” ; en wordt standaard uitgelegd als “een herbouwde
tempel , waarin dan een beeld van de antichrist wordt neergezet” . De logica van deze context
is echter ver te zoeken , want ze is gebaseerd op verkeerde aannames ; en klinkt net zo vreemd
als wanneer Nazi-Duitsland met gestolen geld een Romeinse basiliek zou hebben gebouwd ,
om vervolgens daarin een afbeelding van de Grote Boze Wolf neer te zetten als de slechterik .
Het onderwerp , de acties en de redenen passen contextueel gewoon niet bij elkaar .
In plaats daarvan mag verwacht worden dat dezelfde plasma-pilaar weer in de atmosfeer te zien
zal zijn — net zoals de petroglyfen deze afbeeldden na de Zondvloed ; zoals het vers verklaart
“sinds deze wereld begon” . Dezelfde wortel van het begrip “gruwel” wordt ook gebruikt voor de
Asherah-paal als afgod , en deze paal representeert de plasma-pilaar of “wereldboom”.
Op dezelfde manier zijn er ook andere begrippen welke we met elkaar kunnen verbinden :
in Openbaring staat “de engel blies de trompet , en hagel en vuur vermengd met bloed” ;
deze hagel lijkt veel op “het kristal van dat huis in het noorden , omvat door vuur” , gebouwd met
het bloed (-dam) van zielen-uit-Adam . Zorgvuldig lezen is echter altijd de eerste vereiste .
 

We naderen het einde van het Report

We hebben getracht in de afgelopen pagina’s de hoofdlijn zo duidelijk mogelijk weer te geven ,
hoewel het aantal thema’s schier onuitputtelijk is . Maar omdat de laatsten allen steunen op
deze hoofdlijn , hebben we gemeend om de oproep van het Report hier te laten eindigen ;
nog wel wijzend op de zeer korte tijd welke in is gegaan sinds het verstaan van het Report .

 

We begrijpen dat U alle gepresenteerde informatie moet verwerken , omdat het niet makkelijk is
om een bestaand wereldbeeld of bepaalde overtuigingen aan te passen of te veranderen .
Voor ons was het ook bizar , toen we een aantal jaar geleden een keuze moesten maken tussen
deze werkelijkheid als waarheid , of een door andere oude teksten verteld land buiten deze Aarde .
Lazen we wel goed ? En waarom bestonden er geen ándere bronnen over deze context ?
U kunt zich voorstellen wat voor feest der herkenning het was toen we aan de hoofdstukken
van de Schrift begonnen — en inderdaad hebben ook wij een aantal aspecten moeten aanpassen
welke niet helemaal strookten met de Schrift .
Want dit belangrijke onderwerp is een nog steeds voortdurend actief begrijpen (zie Introductie) ,
maar wat de hoofdlijn van het Report betreft zijn we honderd procent overtuigd van haar waarheid .

“Onderzoek alles en behoudt het goede” : dat is wat wij hebben gedaan , en wensen U hetzelfde ;
hopend U een werkend model te hebben aangeboden over wat de Schrift te zeggen heeft over
de andere Werkelijkheid . We willen U graag nog éen gedachte meegeven om te overwegen :
veel gelovigen vrezen andere gedachten dan de tot nu toe door hen begrepen boodschap van
de Schrift , omdat ze bang zijn “ketterijen” aan te gaan hangen : lees , aspecten of ideeën van
welke andere godsdienst , sekte of gedachtegoed dan ook .
Maar in het geval van het Report gaat dat niet op !
De reden hiervan is dat alle andere religies dan de Schrift , zonder uitzondering , verhalen van
het door hen vampieren op Eden , maar de Schrift is de enigste die het hele verhaal vertelt :
ze noemt man en paard , alle gebeurtenissen en alle gevolgen ; daarom hoeven vreemde
concepten ons geen angst in te boezemen : want de Schrift benoemt dezen gewoon .
Ziet U ?
De Schrift haalt als het ware “het tapijt onder de voeten van de andere religies vandaan” ;
omdat ze de context van alle andere religies en hun ideeën laat zien en ontwapent ,
en de ziel-uit-Adam vrij maakt om voor 100% God’s versie op de Werkelijkheid te vertrouwen .

Zo belangrijk is het begrijpen van de hoofdlijn van het Report door ons als zielen-uit-Adam ,
dat “het horen van het Report de handen van de Koning van Babylon doen trillen” (hR) :
de Koning is hier de gevallen engel die weet dat zijn tijd gekomen is , en het “horen” slaat op
het feit dat hij wéet dat die zielen het door God omschrijven van de andere Werkelijkheid ook hebben geaccepteerd .

Waarop God gaat handelen .

 
 

— Legaal einde van het Report —

 
 
 


Annex
— afbeeldingen
— wie zijn de 144.000 ?
— is de Schrift met opzet verkeerd vertaald ?