how the Prophets describe the other Reality right next to ours

– hoe God in de Profeten de andere Werkelijkheid beschrijft vlak naast onze werkelijkheid —
en hoe het door ons accepteren van die beschrijving het boek Openbaring zal beginnen

Wat is het Report ?
 
De term (hier als Anglicisme) wordt verschillende keren gebruikt in de boeken van
de Profeten , en slaat op een Geheimenis welke verborgen is als context  .
Alle profeten schijnen de toenmalige situatie van het Noordelijk en Zuidelijk rijk van
oud-Israël versus het oude Babylon te beschrijven — maar die situatie wordt ook
meteen gebruikt als achtergrond  om een belangrijk thema voor ons door te geven .
Door de context van de begrippen te verstaan , wordt dit Geheimenis duidelijk :
het resultaat van dit verstaan wordt in de Schrift “het Report” genoemd , met de
daaraan verbonden belofte dat ons begrijpen van God’s woorden  de sleutel is tot het
begin van de gebeurtenissen zoals beschreven in het boek Openbaring .
Ja , U leest dat goed .
 

 
De Schrift is verbazingwekkend consistent : de thema’s in het boek Openbaring worden
als het ware verder uitgelegd en geschetst in de boeken van de verschillende Profeten .
De Rode Draad daarin is een beschrijving van “de andere Werkelijkheid” vlak naast de onze,
gekoppeld aan de oproep aan ons dat wanneer wij die andere Werkelijkheid zoals God deze
beschrijft gaan accepteren , God daarop gaat handelen  .
Tegen de al genoemde achtergrond wordt , door gebruik makend van dezelfde begrippen ,
het nu verdonkerde land Eden geschetst in de andere Werkelijkheid ;
en met diezelfde begrippen wordt ook uitgelegd wie en wat  het land Eden donker houdt .
 
Wij allen hebben gemeend dat “het begin van het boek Openbaring (ooit) wel komt ,
als van buitenaf veroorzaakt door God” — en dat wij daar passief op moeten wachten :
maar de Profeten stellen unaniem dat dit ben pas komt wanneer wij actief gaan begrijpen  ;
en de oproep is daarom “een terugkeren van ons náar het nu verdonkerde land Eden” (hR) ,
omdat dit de enigste manier is om “die verdonkering ongedaan te maken” (hR) .
Met als gevolg dat pas daarná grote veranderingen zullen plaatsvinden op deze Aarde .
 

 
We geloven allen dat God’s Werkelijkheid bestaat als het begrip “de Hemel”, waarin zielen
na hun sterven opgenomen worden . De Schrift impliceert dat de Hemel in het oosten is ;
maar ze beschrijft ook een soort “tussengebied” tussen  de Hemel en deze Aarde in,
als een gebied waarin het zich het nu verdonkerde land Eden bevindt ;
en de laatste wordt donker gehouden door een vijandige regio in datzelfde tussengebied .
 
Voor ons is het idee van “een land naast deze Aarde” redelijk bizar ,
omdat wij zijn opgegroeid met het beeld van onze huidige werkelijkheid . Maar wanneer
God dat zegt , moeten we er sterk rekening mee houden dat dit land inderdaad bestáat .
We kennen bijvoorbeeld het gebod “noch wat in de wateren ónder de aarde is” , en wij
vatten dat op als een ietwat archaïsche beschrijving . Maar moeilijker wordt het bij een zin
als “de bomen van het land Eden , beneden” : beneden — waar dan ? ; of bij een vers als
“de 200 miljoen koningen uit het Oosten” : zelfs al wordt dit door sommigen voorgesteld
als een Chinees leger , dan nog is de term “koningen” wel érg veel eer .
 
Op dezelfde manier zijn er nog tientallen verzen waarvan de context niet slechts op
onze huidige werkelijkheid van deze Aarde slaan , maar deze werkelijkheid overstijgen  .
Echter , omdat niemand van ons weet had van dit “tussengebied” , hebben we tot nu toe
altijd alle gebeurtenissen op onze áardse werkelijkheid geprojecteerd :
terwijl de omschrijvingen over dit tussengebied de hele tijd in de Schrift hebben gestaan!
We proberen deze situatie in de volgende pagina’s zo duidelijk mogelijk te duiden ,
en zo kunnen we voor onszelf stap voor stap een beeld vormen over dit “tussengebied” .
 
We zullen zien waarom  God het belangrijk vindt dat wij Zijn andere Werkelijkheid begrijpen ;
en wij zouden een moment op kunnen houden om de Schrift te accepteren “zolang het maar
strookt met de omgeving welke wij  kunnen zien” : want dan draaien we het zwaartepunt om .
Natuurlijk ziet God “onze aardse werkelijkheid” wel — maar onze ziel de Zijne niet  ;
en precies dit laatste is de hele oproep van het Report .
 

 
Het genoemde Geheimenis wordt nu ook duidelijk : niet als éen of andere rebus in de tekst ,
maar ze verklaart dat wij  onze eigen gevangenis als deze wereld zelf  in stand houden
(wat precies de favoriete methode van de Boze is !) .
Dat wij onszelf gevangen houden lijkt een grote aantijging , maar heeft de volgende reden :
namelijk omdat onze ziel wél deel is van God’s Werkelijkheid , maar ons verstand niet  .
Anders dan velen aannemen , begrijpt ons verstand (het Ik) hoegenaamd niets van God ;
want het verstand is deel van deze  werkelijkheid . Het begrijpt alleen maar deze wereld ,
en geeft die indrukken dag na dag door aan onze ziel , als een constant bombardement
op haar van veel verkeerde  opvattingen.
 
Ons verstand stelt een bepaald beeld van deze werkelijkheid samen , als een mengelmoes
van half-begrepen concepten , aannames , en verzen uit de Schrift – en houdt dit beeld dag
aan dag onze ziel voor : en onze ziel moet dag na dag kiezen  .
Dit laatste is een cruciaal onderwerp ! Onze ziel is namelijk het enigste dat wij ten diepste
bezitten en zijn , en door dit kiezen bevestigt of annuleert  onze ziel deze werkelijkheid !
Ziet U de redenatie …?
 
Er staat “wat u bindt op aarde zal in de hemel gebonden zijn” — en hier geldt hetzelfde !
De “u” slaat hier alleen op onze ziel  : want zij is het enigste van ons welke deel is van God’s
Werkelijkheid (en dus kán bevestigen of annuleren) , maar de vreselijke situatie is ontstaan
dat onze ziel dag na dag constant deze wereld  bevestigt : als de keuze in de hemel gebonden !
 
Het is prachtig wanneer de ziel in God gelooft : waarom dan niet in de andere Werkelijkheid
zoals Hij die beschrijft ? God heeft namelijk nog een ander doel : de terugkeer van Eden ,
zodat de eindeloze cyclus van deze wereld met haar oorlogen en armoede eindelijk stopt —
maar dat zal niet gebeuren wanneer onze zielen deze  werkelijkheid blijven verklaren.
 

 
Door alle Profeten heen krijgen Israël (het Noordelijke rijk) en Judah (het Zuidelijke) er bijna
ongenadig van langs : de context laat zien dat dit over een thema gaat welke Judah en Israël
hadden kunnen weten  of leren ; maar door hun verzaken is het hele thema van het bestaan
van dit tussengebied onbewust geworden ofwel “ondergedoken” .
De oplettende lezer van deze hoofdstukken voelt heel goed dat wij er net zo goed van langs
krijgen (hoe kan het ook anders) : maar de ondertoon is constant “begrijp  dan toch !”.
De hele teneur in alle Profeten is de oproep “om goed te doen” ; maar dan niet zozeer om de
werken zélf , maar “opdat u zult begrijpen welke boodschap Ik heb” (hR) . Met andere woorden :
de voorwaarden worden gesteld om de boodschap te kunnen begrijpen .
 
God weet dat beide het Noordelijke en Zuidelijke rijk de boodschap niet hebben verstaan ,
en noemt dit thema vervolgens “het visioen”. Habakuk noemt “het visioen dat wacht tot zijn tijd
gekomen is” en het boek Daniel “het verzegelde visioen tot het eind der tijden”.
Wat God het visioen noemt , is een direct gevolg van  het Report : het visioen is een andere term
voor “de verandering van onze huidige realiteit naar God’s Werkelijkheid”, per het boek Openbaring .
 
Niet toevallig verandert de wereld vanaf Plato ; want een nieuw soort “modern” bewustzijn wordt
geïntroduceerd , en is de volgende 2000 jaar deel van het christelijke Westen . Het boek Daniël
verhaalt uitvoerig over deze verandering (de geit en de ram) en eindigt niet toevallig met het
opstaan van de engel Michaël , omdat al deze thema’s onderdeel zijn van het verzegelde visioen .
Het mag een reële veronderstelling zijn dat ons zogenaamde “moderne verstandelijke bewustzijn”
geïntroduceerd is door de Boze , deel uitmakend van die verzegeling : en vanuit zijn standpunt
gezien om zo te verhinderen dat het Report ooit begrepen zou  gaan worden —
 

 
Wanneer God zegt dat het visioen wordt verzegeld tot het eind (Daniel) , mogen we gevoeglijk
aannemen dat dit een oorzaak heeft welke buiten ons ligt . Maar nu de sleutel er is , is het aan
onze ziel om God’s versie van de Werkelijkheid te accepteren — of niet .
God heeft de beschrijvingen daarvan door de profeten laten optekenen voor het moment dat
die sleutel gevónden zou worden ; wetende dat Zijn zielen zijn woorden ook zouden begrijpen .
God heeft in het Oude Testament een enorme Vete met het oude Egypte , als de zetel van de
vijandige spirituele macht . De Exodus welke volgde is een afschaduwing van de uittocht
uit onze werkelijkheid  , uit het diensthuis Egypte als “deze wereld” ; en we staan nu voor Eden
(de vraag mag zelfs gesteld worden of er een analogie is tussen de afgelopen 2000 jaar en de
extra veertig jaar in de woestijn , gezien als 40 keer 50 jubeljaren ; vergelijk het “onderduiken”) .
 
God wist ook het moment dat die sleutel gevonden zou worden .
Rond 1900 AD werden de eerste tombes van het oude Egypte ontdekt , met daarin kilometers
aan gebeitelde hiëroglyfen . Een heel aantal daarvan zijn in de afgelopen eeuw vertaald ,
maar nu blijkt op een Onzinnige manier : we ontdekten dat tot nu toe zelfs de leesrichting  verkeerd
is geweest ; bovendien zouden de hiëroglyfen thema’s moeten bevatten welke handelen over
diezelfde Vete : en dat doen  ze ook !
Dit is de “informatie van buitenaf” welke we noemden in de Introductie ; omdat deze informatie
leidde tot een begrijpen van de context  van de Profeten — namelijk dat de daar gebruikte begrippen
niet alleen maar “de situatie van het koninkrijk Judah versus Babylon” vertellen ; maar dat diezelfde
begrippen tegelijkertijd ook transcendent worden gebruikt om de andere Werkelijkheid te beschrijven .<   Alle Profeten “switchen” constant heen en weer tussen hun beschrijven van de toenmalige situatie naar die van de andere  Werkelijkheid , waar de laatste nu de eerste als achtergrond gebruikt ; en op
deze manier wordt ons  houvast gegeven in het ontdekken van die vreemde andere Werkelijkheid .
Want hoe kan God ons oproepen om terug te keren naar Eden wanneer wij niet weten waar dat ligt..?
Alle hiëroglyfen beschrijven juichend de val van Eden , want het zijn de teksten van de hooghartige
Pharao’s en notabelen die het niet konden laten om hun victorie in steen te beitelen : met als resultaat
dat nu de vijand zichzelf  verraden heeft , door (ons) uitleg te geven áan de andere Werkelijkheid .
Daarom zegt God in het boek Ezechiel tegen de gevallen aartsengel met de titel Koning van Babylon:
“you will go down because you caused yourself to be remembered” (hR) .
 

 
De Schrift stelt als belangrijkste oproep “wie (van jullie) gaat op weg naar het land Eden ?” (hR) ;
maar wie van ons vandaag zou accepteren dat er een land is ten oosten van deze aarde ? .
Ons moderne bewustzijn schreeuwt meteen “onmogelijk !” . Maar God liegt niet ; en wanneer Hij
“een land” zegt bedoelt  Hij ook een land — hoe vreemd dat ook mag klinken in onze moderne oren .
Net als iedere generatie zijn wij ook kinderen van onze tijd : we lezen de Schrift door de bril van
onze moderne maatschappij , maar missen daarom vaak de intentie van gebruikte begrippen .
We weten  wel dat de Schrift verhaalt over reuzen , een stilstaande zon , een alles-bedekkende vloed :
maar heimelijk beoordeelt ons moderne bewustzijn deze op een wat meewarige manier ; en verwerpt
zogenaamd (en uit eigen autoriteit !) “wat niet of wel mogelijk is” .
En dit is een reëel gevaar voor het accepteren van hoe God de andere Werkelijkheid beschrijft .
 
Want onze grootste Vijand is ons eigen verstand .
“Maar”, schreeuwt dat verstand , denkend dat ons verstand door God is geschapen ,“moeten we dan
terug naar de Middeleeuwen ? Bovendien stáat er toch heb God lief met heel uw hart en uw verstand ?”
Dat staat er ook – maar wordt expres gevolgd door een tweede gebod: “heb uw naaste lief als uzelf”:
en dat kan het verstand niet !
Want het verstand generaliseert , neemt aan , en maakt zaken tot Abstracties — waardoor de eigen
ziel ingekapseld wordt , en niet eens meer van “die ander kán houden” : laat staan van God .
We zijn zelf  schuldig dat we ons verstand van een dienaar van onze ziel een heer hebben laten worden
welke tussen onze ziel en God in is gaan staan en God’s woorden constant vermoordt voor onze ziel .
Vervolgens klaagt onze eenzame ziel tegen God “zeg iets !” — maar God weigert  simpelweg om
wat dan ook tegen een ziel te zeggen , welke het verstand haar heer heeft laten worden .
 
De Griekse term voor verstand kan immers ook “trots verstand” zijn (Luk.1) ,”verdonkerd verstand”
(Eph. 4) en zelfs “vijandig verstand” (Col. 1) .
Ons verstand heeft aangenomen  dat “Jezus voor ons is gestorven – dus  zijn we een nieuw mens” ,
terwijl de Schriftuurlijke onderbouwing (én de praktijk !) dat absoluut niet ondersteunt .
Vanwege dit soort vluchtige aannames begint ons verstand voor zichzelf alvast een voorschot
daarvan op te nemen in deze  werkelijkheid ; zonder zich af te vragen noch geïnteresseerd is of
God wellicht iets anders  bedoeld heeft met “een nieuw mens” .
Zo ook met deze wereld : door diezelfde foute aanname  “dat deze aarde God’s schepping is” ,
proberen we om deze  wereld in stand te houden , door allerlei goede werken op sociaal gebied ,
terwijl God juist Zijn Eden situatie in de andere Werkelijkheid terug wil zien !
Waarom zou God dan deze ziel moeten gaan “vervullen” , als een ziel die alles al zo goed weet ?
 
Beter zou de hoofdregel zijn “Jezus is voor ons gestorven – nou wij nog” ;
want het principe “een slaaf staat niet boven zijn heer” blijft onveranderd waar .
Pas dan wordt het voor de ziel duidelijk dat ze is opgesloten in een vijándig lichaam , levend in een
vijandige wereld ; en wordt duidelijk wat  “zonde” eigenlijk inhoudt en waaróm Hij moest sterven .
Pas dan gaat de ziel luisteren  : omdat het Woord het enigste contact is met God’s Werkelijkheid .
 
God gebruikt een ander soort logica  , welk ons verstand moet gaan volgen.
Er is ons nooit het verschil uitgelegd tussen “Legaal Recht” en “de Facto” :
Christus’ dood en opstanding was het Legaal Recht tegenover onze ziel : zodat wij als zielen
de mógelijkheid kregen om , de Facto , Eden te laten terugkeren — datzelfde Eden , dat door een
verkeerde  keuze van (andere) zielen werd verkwanseld . Ziet U de redenatie….?
Dit is de essentie van het Report : wanneer de ziel dit thema van de andere Werkelijkheid begrijpt ,
en deze bevestigt (als Legaal Recht) , is de belofte dat God daarop gaat handelen.
Iedere gelovige ziel , ongeacht leeftijd of geslacht mag daaraan meewerken , en bevindt zich dan in
het goede gezelschap van David , Noach , Esther , Jesaja en alle anderen .
U leest dat goed .
 
Het is inderdaad een vernedering voor ons ijdele verstand om God’s versie op de Werkelijkheid
te accepteren — maar dat is slechts kortstondig , want het is honing voor de ziel  . Toen Johannes
het boek Openbaring opschreef was het nog niet de goede Tijd hiervoor : de woorden van de
schrift-rol waren als honing op zijn tong , maar het werd bitter in zijn maag .
Er moet door de ziel wellicht éen  hoge prijs betaald worden (want verbonden met Legaal recht) :
het accepteren van de andere Werkelijkheid is niet makkelijk , omdat het verstand bij iedere zin
uit de Schrift en haar context zal gaan tegensputteren .
Aan U de keuze .

Volgende >>>

–- de gebruikte symboliek in de Schrift over de andere Werkelijkheid
— Adam werkt ons op dit moment tegen
— Abraham : van het land Eden naar deze planeet Aarde
— Jakob : Ons huidige vermengde lichaam als noodzakelijk kwaad voor de ziel
– niet alleen God kan werelden scheppen- de ontzettende gevolgen van de val van Eden

Annex

– afbeeldingen
— wie zijn de 144.000 ?
— is de Schrift met opzet verkeerd vertaald ?